Rafaello na krakersach – bez pieczenia
Rafaello to jeden z tych smaków, do których lubię wracać, dlatego na blogu znajdziecie już kilka ciast o kokosowym smaku. Tym razem przygotowałam Rafaello na krakersach, z kremem na bazie mleczka kokosowego, dodatkiem mleka w proszku i prażonych płatków migdałowych. Całość zamknęłam w keksówce, przekładając kolejne warstwy kremu słonymi krakersami.
I właśnie te krakersy są tutaj bardzo fajnym dodatkiem. Ich delikatnie słony smak przełamuje słodycz kokosowego kremu, dzięki czemu ciasto nie jest mdłe. Do tego dochodzą migdały, które nadają mu przyjemnego, lekko orzechowego charakteru. Lubię takie połączenia, szczególnie kiedy poszczególne składniki wyraźnie się uzupełniają.
Przepis przygotowałam na bazie wcześniejszego Rafaello bez pieczenia, ale tym razem postawiłam na nieco inną wersję kremu. Po nocy spędzonej w lodówce krakersy miękną, a ciasto daje się ładnie pokroić. Najlepiej więc przygotować je dzień wcześniej, co jest też sporym ułatwieniem, jeśli planujemy podać je gościom.
Jeśli lubicie kokosowe desery, a przy tym nie przeszkadza Wam odrobina słonego smaku w słodkich wypiekach, myślę, że ta wersja Rafaello może Wam przypaść do gustu. Jestem ciekawa, czy takie połączenie również znajdzie u Was swoich zwolenników 🙂
Inne przepisy na Rafaello, które znajdziecie na blogu, tym razem w wersji pieczonej:

Składniki:
Forma: keksówka 28 × 11 cm/ Szklanka = 250 ml
- 1 duże opakowanie solonych krakersów (ja część krakersów, których nie wykorzystałam do przełożenia kremu, zmiksowałam i w formie okruchów obłożyłam nimi boki ciasta)
- 400 ml gęstego mleczka kokosowego
- 200 ml mleka 3,2%
- 100 g cukru
- 2 żółtka
- 2 lekko kopiaste łyżki mąki pszennej
- 2 lekko kopiaste łyżki mąki ziemniaczanej
- 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
- 150 g miękkiego masła
- 70 g wiórków kokosowych
- 70 g płatków migdałowych
- 1 szklanka pełnego mleka w proszku (niegranulowanego)
Rafaello na krakersach bez pieczenia – wykonanie:
Przygotowanie kremu kokosowego
Płatki migdałowe krótko prażymy na suchej patelni, do lekkiego zezłocenia. Przekładamy na talerz i pozostawiamy do wystudzenia.
Do rondelka z grubszym dnem wlewamy mleczko kokosowe, dodajemy cukier i podgrzewamy.
W osobnym naczyniu łączymy mleko krowie z mąką pszenną i ziemniaczaną. Dodajemy żółtka oraz ekstrakt waniliowy. Dokładnie mieszamy rózgą kuchenną, aby nie pozostały grudki. Przygotowaną mieszankę wlewamy do gorącego mleczka kokosowego, cały czas energicznie mieszając. Gotujemy na niewielkim ogniu, aż powstanie gęsty, jednolity budyń. Po zgęstnieniu podgrzewamy go jeszcze przez około minutę, nie przerywając mieszania.
Gotowy budyń przykrywamy folią spożywczą tak, aby dotykała bezpośrednio jego powierzchni. Odstawiamy do całkowitego wystudzenia, najlepiej do temperatury pokojowej.
Miękkie masło umieszczamy w misie miksera i ucieramy przez kilka minut, aż stanie się jaśniejsze i puszyste. Następnie dodajemy po jednej łyżce wystudzonego budyniu, miksując na niewielkich lub średnich obrotach, tylko do połączenia składników. Masło i budyń powinny mieć zbliżoną temperaturę. Do gotowego kremu stopniowo wsypujemy mleko w proszku, mieszając do uzyskania jednolitej masy. Na koniec dodajemy wiórki kokosowe oraz wystudzone, podprażone płatki migdałowe. Delikatnie mieszamy szpatułką, aż dodatki równomiernie rozprowadzą się w kremie.
Składanie ciasta
Keksówkę wykładamy papierem do pieczenia, pozostawiając jego nadmiar po bokach, aby później łatwiej wyjąć ciasto.
Na dnie formy układamy pierwszą warstwę solonych krakersów. W razie potrzeby docinamy je lub łamiemy, aby możliwie dokładnie wypełnić dno.
Na krakersach rozprowadzamy część kremu kokosowego, wyrównując powierzchnię.
Przykrywamy kolejną warstwą krakersów, następnie ponownie rozprowadzamy krem. Powtarzamy układanie warstw do wykorzystania składników, pamiętając, że ostatnią warstwę powinny stanowić krakersy.
Formę przykrywamy i wstawiamy do lodówki, najlepiej na całą noc. W tym czasie krem stężeje, a krakersy zmiękną, dzięki czemu ciasto będzie łatwiejsze do krojenia.
Następnego dnia wyjmujemy ciasto z formy i przenosimy na deskę lub podłużny półmisek. Możemy ostrożnie unieść je, chwytając za wystające brzegi papieru do pieczenia, albo przyłożyć deskę do wierzchu ciasta i odwrócić całość do góry dnem. Następnie zdejmujemy formę i delikatnie usuwamy papier do pieczenia.
Jeśli zostały nam niewykorzystane krakersy, możemy krótko je zmiksować i obłożyć nimi boki ciasta.
Gotowe Rafaello kroimy na plastry i podajemy schłodzone.
Kilka wskazówek
- Mleczko kokosowe: najlepiej wybrać pełnotłuste, gęste mleczko z puszki, a nie napój kokosowy z kartonu. To ważne dla smaku i konsystencji kremu.
- Temperatura składników: przed połączeniem z masłem budyń musi być całkowicie wystudzony. Zbyt ciepły może rozpuścić masło, a duża różnica temperatur zwiększa ryzyko zwarzenia kremu.
- Mleko w proszku: wybieramy pełne, drobne, niegranulowane. Wsypujemy je stopniowo, aby łatwiej połączyło się z kremem i nie utworzyło grudek.
- Migdały: warto je wcześniej podprażyć. Dzięki temu zyskają więcej aromatu i będą przyjemniejszym dodatkiem do kokosowej masy.
- Krakersy: powinny być solone, ponieważ właśnie ich słony smak przełamuje słodycz kremu. Ja użyłam marki Lajkonik (to nie reklama, po prostu one mają dla mnie najlepszy smak).
- Chłodzenie: najlepiej przygotować deser dzień wcześniej i pozostawić w lodówce na całą noc.
- Przechowywanie: ciasto przechowujemy w lodówce, najlepiej w zamkniętym pojemniku lub pod przykryciem.




























Słone krakersy w kokosowym Rafaello? Na pierwszy rzut oka brzmi to trochę przewrotnie, ale im dłużej przyglądam się temu przepisowi, tym bardziej przekonuje mnie takie połączenie. W końcu słodko-słone smaki od dawna świetnie sprawdzają się w deserach, czego najlepszym przykładem są solony karmel czy czekolada z dodatkiem soli morskiej. Tutaj krakersy mają jednak dodatkową funkcję, bo zastępują tradycyjne blaty ciasta i po odpowiednim schłodzeniu zmieniają swoją strukturę.
Najciekawszy wydaje mi się sam krem. Połączenie gęstego mleczka kokosowego, budyniu, masła i pełnego mleka w proszku powinno dawać znacznie bardziej intensywny, mleczno-kokosowy smak niż zwykły krem śmietankowy z dodatkiem wiórków. Do tego prażone płatki migdałowe, które wprowadzają delikatnie orzechowy aromat. Właśnie ten dodatek szczególnie mnie zainteresował, bo migdały często kojarzą się z klasycznymi pralinkami Rafaello, ale w domowych wersjach ciasta nie zawsze są odpowiednio wyeksponowane.
Z praktycznego punktu widzenia ważna jest wskazówka dotycząca temperatury budyniu i masła. Przy tego rodzaju kremach łatwo popełnić błąd, dodając jeszcze ciepły budyń do utartego masła albo łącząc składniki o bardzo różnych temperaturach. Efektem może być rozwarstwiona masa, którą później trudno doprowadzić do odpowiedniej konsystencji. Dobrze też, że zaznaczasz różnicę między pełnotłustym mleczkiem kokosowym z puszki a napojem kokosowym z kartonu. Niby podobne produkty, ale w takim deserze ich zamiana mogłaby całkowicie zmienić rezultat.
Podoba mi się również wykorzystanie keksówki zamiast tradycyjnej prostokątnej blachy. Dzięki temu ciasto przypomina bardziej elegancki, warstwowy deser, który można podawać w niewielkich plastrach. A pomysł z obłożeniem boków pokruszonymi krakersami pozwala wykorzystać pozostałości i jednocześnie uzyskać ciekawsze wykończenie bez przygotowywania dodatkowej dekoracji.
Zastanawia mnie natomiast, jak zmienia się smak krakersów po dwóch dniach przechowywania w lodówce. Czy słony akcent pozostaje równie wyczuwalny, czy wraz z nasiąkaniem kremem staje się bardziej subtelny? Podejrzewam, że deser może nawet zyskać na konsystencji, podobnie jak wiele innych ciast przekładanych, chociaż same krakersy prawdopodobnie całkowicie stracą początkową chrupkość.
I jeszcze jedna rzecz, która przemawia za tym przepisem: można przygotować go poprzedniego wieczoru, a następnego dnia po prostu wyjąć z lodówki i pokroić. To spore ułatwienie, szczególnie przy planowaniu rodzinnego spotkania. Kokos, migdały, kremowa masa i delikatnie słony akcent brzmią jak połączenie, które mogłoby przypaść do gustu nawet osobom niezbyt przepadającym za przesłodzonymi deserami. Sam pomysł zastąpienia tradycyjnych herbatników krakersami jest zdecydowanie wart zapamiętania!
Nie porównywałam słoności krakersów w kolejnych dniach, więc trudno mi powiedzieć, czy ta różnica jest wyczuwalna. Mogę natomiast potwierdzić, że przez noc w lodówce tracą chrupkość i stają się miękkie, dzięki czemu ciasto łatwiej pokroić. Warto więc dać mu ten czas 😊 Mam nadzieję, że spróbujesz i przekonasz się, jak smakuje takie połączenie 🥥
Dobry pomysł, żeby słone krakersy przełamały słodycz kremu kokosowego. Po nocy w lodówce takie ciasto pewnie ładnie się kroi. Czy mleczko kokosowe do kremu trzeba wcześniej schłodzić, żeby lepiej gęstniało, czy wystarczy mleko w proszku? Myślę, że wypróbuję przepis na przyjęcie w przyszłym tygodniu.
Na mleczku kokosowym gotujemy budyń, więc nie ma potrzeby schładzania go.
Udanych wypieków!
Nigdy nie jadłam tego ciasta na takim spodzie.
Jeśli lubisz kokosowe smaki, bardzo polecam. Słone krakersy bardzo fajnie się tutaj sprawdzają